Trenler

Ben yeşil çınarları sevdikçe
Odam bir incir ağacına bakar
Hiç gitmediğim şehirleri özlemek gibi
Çıkmaz sokaklara bağlanır her yol
Ben gölgesine hasretimdir yeşil çınarların
Fakat incir ağaçları eşlik eder bütün zamanıma
Ve o hain kum saatlerine hükmetmek isterim bazen
Onların bana hükmettiği gibi şuursuzca

Ben seni sevdikçe
Penceren başka gökyüzüne açılmış
Kuşlar saadeti taşır kanatlarının altında göreceksin
Göreceksin ki, o çıkmaz sokaklara senin ismin verilmiş
Başka gökyüzünün yıldızları aydınlatmış gecelerini
Fakat o yıldızları da aydınlatan bir güneş varmış
Göreceksin ki bazen şimşekler çıkacak yoluna
Ve bazıları çakacak sorgusuz hayatının ortasına
Ne bileyim, kader oturtur sanmıştım her şeyi rayına
Ben trenleri devrilmez bilirdim
Ne bileyim

Ahmet Hazar Ertaç
8/16