Yaratılış Özgürlüğü

Bir yola mecbur kılınmışım ki
Görebilmek sonunu kibir demektir, çok açık
Zira yol topraktan, yolcu topraktan
Ve görünen tek şey gözü kör eden ışık, bakamam
Ne olur, sefaletime saygı duy!
Sana monologlar göndereceğim eski kitap kokulu
Fakat şu an sus, her gerçeğim bir yalana tutunmuşken
Yanına gelmem acılar doğurur
Özgürlüğüm, acziyetim kadar en fazla
O yüzden tutamam elini, uzatma
Sorun, sorularının ta kendisidir anla artık
Cevapları yaratılıştan dahi eski
Ben bilemem şüphesiz
Özgürlüğün iradeye çıktığı yerde gömülmüş
Elest bezminin altında yeminim saklı
İnsan olmak istemişim ne tuhaf
Hem yükselip hem çakıldığım
Bir adem mührü ile yaratıldığım
Ve bu topraktan yola zaruri bırakıldığım yerde
Çakılı kaldım
Ne gidebilirim ne de gitmek isterim zaten
Ben özgürlüğümü Allah’a satıp
Kendimi almışım
Çok önceden.

Ahmet Hazar Ertaç
1/17
Giriftar Dergisi / Şubat 2017