Münacaat

Bu göğsümün ortasında
                 sahip edinilmemiş,
Bu başına buyruk
                 nereye çeksen
                 koşa koşa gelen ağrı
Tanrım zor olmamalı
Buna bir isim koymak
                 buna bir döşek vermek gerek.


Kancalardan aşağı sarkıyor
                 vurup vurup duruyorlar
Yüzlerinde ışıksızlık
                 gerilerinde pişmanlık duyulmadan
                 ekilmiş
                 siyah ve günah tohumları
                 saklamaya çalışan
                 insanoğulları
Gizliden sahipsiz büyümüş cevizleri
                 keser gibi vicdansız
                 vurup vurup duruyorlar
Ne yapmaya çalışıyorlar?

Tanrım
Sana inanırım
Sana inandığımı bildiğine de
                 inanırım
Bildiğinden şüphen olmadığından
                 şüphem yok
Bir şeyler olsun de
                 olsun
                 ne olacaksa olsun
Bu ağrıya şüphe
Bu ağrıya karanlık kökü
Bu ağrıya gizli cevizleri
                 aşikâr kesenler
Ne ede ki en çok
                 en çok alnından öper.

Tanrım
Ben bu ağrıyı
                düşününce
Düştüğümü düşlüyorum
                genellikle.

Tanrım dört kitabında da
                bunun ismi yazmıyor
Dört kitabında da
                kaybediş yok.

Ahmet Hazar Ertaç
9/17